Bardzo interesującą formą dystrybucji treści są interaktywne programy edukacyjne. Pozwalają one nie tylko na tanią dystrybucję materiałów, które często nie mieszczą się w klasycznym podręczniku (np. dodatkowe ćwiczenia, teksty źródłowe), ale i na pracę własną ucznia lub pracę grupową, której nie można osiągnąć za pomocą papierowych nośników.
Najprostszy przykład to interaktywny zeszyt ćwiczeń, który nie tylko na bieżąco może oceniać sposób rozwiązania ćwiczeń zamkniętych, ale i szykować zadania do powtórki biorąc pod uwagę dotychczasową pracę ucznia.
Inne mechanizmy, które nie są dostępne w podręczniku to choćby gry i zabawy pozwalające na nadać nowe znaczenie haśle bp. Krasickiego "bawiąc uczy".
Najważniejsze jednak jest możliwość wymiany informacji pomiędzy uczniem a nauczycielem - dzięki temu można w oparciu o programy edukacyjne i odpowiadający im system zarządzania procesem nauczania stworzyć prawdziwe środowisko twórczego i kreatywnego kształcenia.